Maandag mopperdag

Ik ben geen fan van maandagen. Vroeger niet en nu niet. Keer op keer heb ik moeite om de dag door te komen. Hoe komt dat toch?

Even terzijde: als je op dit moment serieuze problemen hebt, kun je deze blog beter snel wegklikken. Maar als je het het herkent, of misschien een persoon in de omgeving hebt die altijd moeilijk doet op maandag, blijf dan even lezen.

Allereerst ben ik een gezonde vrouw, heb mensen om me heen die van me houden en we lijden geen gebrek. Ik hoef niet naar een baas die me opjut, en ik heb een dak boven m’n hoofd. Niets te klagen dus. Ik snap zelf ook niet waarom ik vaak zo somber ben op maandag! Ik sta gewoon op, ontbijt met de kinderen, kies een nuttige activiteit. Niets bijzonders. En toch twijfel ik tegen tien uur al aan de zin van het leven. En als ik niet snel mijn eerste bakje koffie krijg, stort ik in…

Daarna lijkt het meestal iets beter te gaan. Totdat de cafeïne uitgewerkt is en ik opnieuw droevig word… In mijn hoofd ga ik wat mogelijkheden af, om van die sombere stemming af te komen: nog meer koffie, of een stuk chocola? Een flink eind hardlopen, uit de bijbel lezen, een cryptogram maken?

Met tranen in de ogen staar ik naar buiten. Geen optie lijkt aantrekkelijk genoeg om uit te proberen. Bovendien ben ik moe en voelen m’n benen slap. Ik weet het zeker: het wordt gewoon niets met mij vandaag!

Toen ik klein was, had ik ook al van die rare dingen. Ik was bijvoorbeeld altijd misselijk op zondagavond. Of ik nou veel of weinig at, dat maakte niet uit. Mijn ouders snapten er niets van en onze huisarts ook niet. Ik was een gezond kind en er was geen reden om tegen school op te zien. Toch kwam ik elke zondagavond misselijk en zenuwachtig uit bed. Gelukkig is dat overgegaan en voel ik me prima tegenwoordig aan het eind van het weekend. Maar ja, maandag dus niet… Waar zou dat toch aan liggen?

Ik weet zeker dat ik niet de enige ben met dit probleem. Niet dat het een erfelijke ziekte is, maar één van onze kinderen kwam heel vaak met hoofdpijn uit school. Op maandagen dus. En dat lag niet aan zijn alcoholconsumptie in het weekend, want daar was hij nog veel te jong voor. Een ander kind van ons zat vanmorgen nog te klagen dat ze ziek was en beslist niet naar school kon. Hoe haalde ik het in mijn hoofd om haar toch naar school te sturen, mopperde ze. Ook een gevalletje maandagziekte? En de dame op de foto hierboven dan; die heeft het ook niet best. De kaart kocht ik ooit 37 jaar geleden in Ohio. Blijkbaar hadden mensen in Amerika er toen ook al last van. Waarom zouden ze er anders kaarten van maken? De tekst in de kaart spreekt ook boekdelen:

Halverwege de maandag spreek ik mezelf maar eens toe. Ophouden met zeuren, Rineke! Zet een leuk muziekje aan en ga wat nuttigs doen. Rotzooi opruimen bijvoorbeeld, de wasmachine aanzetten. Desnoods een oude bak speelgoed sorteren op zolder en de Barbies van de meiden leuk aankleden!

En het helpt. Vreemd genoeg kan ik er ineens weer tegen en voor ik het weet is het alweer half 6. Nog even volhouden, nog één nachtje slapen en dan is het weer dinsdag! Nog zes nachtjes slapen en het is dan weer maandag…Maar deze maandag heb ik in elk geval weer overleefd.