Zwerfinator in opleiding

Weleens van de Zwerfinator gehoord? Ik niet, tot voor kort. Mijn geliefde, die veel meer op internet leest dan ik, natuurlijk wel.
De Zwerfinator alias Dirk Groot verzamelt al jaren troep van de straat, het zogenaamde zwerfafval. Dat ligt echt overal, als je er op gaat letten. Denk maar niet dat het in jouw buurt wel meevalt (dat dacht ik namelijk ook).
De Zwerfinator verzamelt het afval niet alleen, hij onderzoekt het ook. Zo begon hij in 2016 van elk gevonden stuk rommel een foto te maken en de locatie te noteren. Dat leverde heel veel informatie op. Hij ging ermee naar de overheid en naar mensen van de industrie. En met succes! Zo is de fabriek die Anta-Flu snoepjes produceerde, overgestapt op beter afbreekbare wikkels in plaats van plastic, en wordt er sinds kort statiegeld geheven op kleine plastic flesjes. Hij geeft ook lezingen en gastlessen op scholen.

Heel grappig om te lezen op zijn website vond ik trouwens de zin dat troep van je afgooien in wezen een natuurlijke reactie is! Maar met zulke hoeveelheden plastic werkt dat in onze samenleving natuurlijk niet. Een nadenkertje.

Ik vind het een vondst wat die man allemaal doet. Maar eigenlijk is het niet zo nieuw als het lijkt. Ik vind namelijk ook altijd al van alles, als kind al. Dat komt omdat ik vaak naar de grond keek. Vroeger vond ik heel vaak dubbeltjes en kwartjes, soms een gulden en heel soms een rijksdaalder. Die laatste waren er niet veel, dus je was echt gelukkig als je die op kon rapen! Nog zeldzamer was het als je briefgeld vond, een briefje van 10 bijvoorbeeld. Schatrijk voelde ik me toen ik die een keer vond! Als ik me heel goed herinner heeft mijn zus zelfs een keer een portemonnee gevonden met een paar honderd gulden er in! Die heeft ze netjes bij de politie gebracht (zo ging dat vroeger), en de rechtmatige eigenaar kwam hem ophalen. Mijn zus kreeg als dank 10 gulden en een bos bloemen. Aan privacy deed men toen nog niet, de politie gaf gewoon namen en adressen van de vinders door.

Ik heb later ook weleens portemonnees gevonden, maar nooit met zoveel geld erin… Gisteren zelfs nog eentje; die lag kletsnat onder een struik. Er zat helemaal niets in.
Vroeger vond ik ook geregeld sleutels. Fietssleutels of een bos huissleutels. Die bracht ik ook naar de politie. Verder verzamelde ik rommeltjes zoals mooie scherven, botjes, schelpen, de schedel van een konijn en knopen. Kon altijd handig zijn, dat laatste. Ik legde het mooi neer op mijn kamertje, netjes op de plank van een kast. Mijn eigen mini-museum! Behalve m’n ouders en vriendinnetjes waren er weinig belangstellenden, maar ik vond het prachtig.

Een sprong naar het heden. Ik kijk nog steeds veel naar de grond, en toen mijn man me vertelde dat er statiegeld zit op kleine flesjes, ging ik daar bewust naar zoeken. Ik vond er meteen een paar in de buurt. Maar dat niet alleen! Ook mondkapjes, lege drinkpakjes ijspapiertjes en kapotte fietsonderdelen. Ik gooide de hele zak leeg in onze tuin en liet het aan Gerard zien. ‘Je lijkt de Zwerfinator wel’, zei hij. ‘Nu nog noteren waar je het gevonden hebt, en wat de datum van het product is. Dan kun je concluderen hoe lang het er al ligt.’
‘Ja zeg, ik ga geen hele administratie bijhouden van die rotzooi!’ zei ik. Typisch weer een idee van Gerard. Maar het zoeken naar dingetjes tijdens een wandeling, dat ligt me wel. En ik werd enthousiaster naarmate het aantal statiegeldflesjes toe nam in mijn verzameling. Je wordt er niet rijk van, maar toch leuk om geld van de straat op te rapen! Bovendien ben ik dan nuttig bezig, doe ik ook wat voor een schoner milieu.

Inmiddels ben ik verschillende keren op jacht geweest. En vuil dat het was… ‘Gatverdamme, wat stinkt het hier!’ riepen m’n kinderen toen ik weer met een zak afval door het huis liep. Ik had ook wel iets geroken, maar buiten viel dat nog niet zo op. Vermoedelijk had iemand in zijn blikje gepist, en het vervolgens in de struiken gezet. Jakkes jakkes jakkes!!! Ik heb mijn handen wel tien keer gewassen en nu zoek ik niet meer zonder handschoenen aan. Maar ja, een Zwerfinator in opleiding kan ook nog niet alles weten…

Dit weekend is het World Cleaning Day. Overal ter wereld zijn er acties om samen met anderen je buurt op te schonen. Hier in Wageningen zijn zulke Opschoondagen een aantal keer per jaar. Misschien ga ik mee doen. Maar nog beter, misschien ga ik elke dag wel even opschonen! Doe jij mee? Je zult versteld staan hoeveel blikjes je tegenkomt. Wie weet vind je ook wel een lege portemonnee, of een oud nummerbord. Mocht je die toevallig kwijt zijn, ik heb er eentje gevonden!