ADD-DD

Nu ik toch begonnen ben met onthullingen uit de privé sfeer, kan ik maar beter even doorgaan met de volgende. Ik heb ernstig het vermoeden dat ik lijd aan een vorm van ADD-DD. Niet te verwarren met ADHD of ADD, alhoewel er wel raakvlakken zijn. Het is een heel vervelende aandoening waar ik vaak tegenaan loop. Mijn man irriteert zich er vreselijk aan, maar ik kan er niets aan doen! Laat me met een paar voorbeelden vertellen wat het betekent in de dagelijkse praktijk, en hoe onhandig het is als je deze stoornis hebt.

Laatst ging ik melk halen van een biologische boerderij. Er is een gebouwtje waar al hun producten staan, waar je zelf met een sleutel in kan. Aangezien het er heel koud is, probeer ik altijd zo snel mogelijk uit die koelruimte te zijn. Zo ook deze keer. Ik pakte vlug twee flessen melk, een fles appelsap, een pakje boter en een stuk brandnetelkaas. Ik stopte het in mijn tas en liep ermee naar m’n fiets. Maar voordat ik de spullen in m’n fietstassen had gestopt, zag ik een heel melkspoor lopen. Huh? De melk droop regelrecht uit mijn tas op de tegels…nee!!! Ik keek in m’n tas en zag dat één fles inmiddels half leeg was. Hoe kon dat nou? Het antwoord was simpel: de dop zat er niet goed op. Hoe kon ik dat nou weten?

Een ander voorbeeld. Pas moest ik op tijd weg, naar een begrafenis. Het was een flink eind rijden, dus ik had proviand klaar gemaakt. Een paar boterhammen, een appel, en een thermosbeker koffie. Goed voor het milieu dat laatste, beter dan halverwege koffie halen in zo’n wegwerpbeker. Ik stopte alles in m’n rugzakje en slingerde die over m’n schouder. Terwijl ik de autosleutel, cd’s en nog een stuk banaan van de tafel pakte, voelde ik wat warms op m’n rug…Wat was dat nou weer? Je raadt het misschien al, dat was de koffie. M’n mooie vestje zat eronder en de vloer ook, want de koffie liep regelrecht door de bodem van m’n rugzak. Ik had de dop niet goed dichtgedraaid blijkbaar, ongelofelijk. Had ik een half uur voor de spiegel staan twijfelen of ik nou dat ene vestje of dat andere aan zou trekken, kon ik nu degene die ik het best erbij vond staan meteen in de wasmand gooien! Typisch het gevolg van ADD-DD. En ik had het kunnen weten, want dit was me al een paar keer eerder overkomen. Zoals op de terugreis uit Oostenrijk, toen ging de halve beker koffie over de vloer voor ik één slok op had. De hele mat nat, ik durfde het niet eens aan Gerard te vertellen.

Nog een voorbeeld, echt de vervelendste die je maar kunt bedenken. Ik was een weekendje weg met wat dames van mijn hardloopgroepje, niet prinsheerlijk in een hotel maar eenvoudig in een groot vakantiehuis. We gingen daar wandelen in de Limburgse heuvels, en het was prachtig. We sliepen in slaapkamers met stapelbedden, maar er waren ook gewone bedden en in één daarvan sliep ik. Op de laatste morgen was ik bezig m’n spullen in te pakken. Ik zou met nog twee vrouwen eerder weggaan dan de rest. Detail: ik was behoorlijk moe. Ik zag tegen de reis op omdat ik de chauffeur was, een chauffeur met slaapgebrek dus . ‘Koffie kan me redden!’ bedacht ik. Snel een heerlijke beker koffie met warme melk in m’n meeneembeker en daarmee in de hand liep ik nog eens door de slaapkamer. Had ik nou echt alles ingepakt? Wacht, nog even zoeken naar m’n extra schoenen, maar had ik m’n tandenborstel wel mee en mijn kussen? En waar waren de andere dames eigenlijk? Ik liep naar buiten en toen weer naar binnen, pakte de grootste tas op van m’n bed en schrok me toen te pletter. Want…ik had die thermosbeker op het matras gezet, de dop niet dichtgedraaid en die was dus omgevallen…nee!!! Wie zet er nou een beker koffie op een bed neer?! hoorde ik Gerard al mopperen. Hoe kon ik nou zo dom doen?!

Allemaal typisch voorbeelden van ADD-DD. Is het inmiddels al duidelijk waar de afkorting voor staat? Het gaat hier over de Attention Deficit Disorder- Doppen Dichtdraaien. Een heel lastige aandachtstoornis zogezegd. De aandoening staat nog niet in de DSM-5, maar dat zal niet lang meer duren. Ik word er af en toe gek van dat ik dit heb. Voor een normaal mens is het simpel om op te letten of doppen goed dichtgedraaid zijn, maar als je aan ADD-DD lijdt is dat bijna een onmogelijke opgave. Ik hoop al jaren dat ik er vanaf kom, maar tot op heden heb ik niemand gevonden die me hierbij kan helpen.

Commentaar van Gerard na het lezen van dit hele verhaal?

‘Je moet gewoon beter uit je doppen kijken!’

??

Gepubliceerd door Rineke van Eijk - de Muijnck

Hallo, mijn naam is Rineke. Vierendertig jaar getrouwd met Gerard (pseudoniem) en moeder van zes kinderen. Vier van deze kinderen zijn al volwassen en wonen op zichzelf. De jongste twee, allebei pubers, wonen nog thuis. Mijn leven is nooit saai, daar schrijf ik dan ook graag over. Als ervaren moeder twijfel ik regelmatig aan mijn kwaliteiten als opvoeder, maar kan mijn hart ophalen aan twee lieve kleinkinderen. Zoals in elke relatie, hebben wij ups en downs. Ook daar valt het nodige over te schrijven, zeker als eén van de twee te maken krijgt met ernstige ziekte. Last but not least; deze blog ben ik gestart ten tijde van we de corona-crisis. Crisissen gooien het normale leven overhoop, maar bieden ook nieuwe mogelijkheden. Gelukkig ligt die tijd al achter ons. Veel leesplezier gewenst!

2 gedachten over “ADD-DD

Plaats een reactie