In het kader van de herfst een paar foto’s van een overbekende paddenstoel: de vliegenzwam. Volgens Wikipedia is de vliegenzwam “een opvallende paddenstoel, die algemeen voorkomt in de lage landen. Het eten ervan kan leiden tot vergiftigingsverschijnselen, maar de ernst hiervan valt meestal mee.”
Zelf zou ik zeggen: niet opeten, laat maar lekker staan.
Ik was met een vriendin aan het wandelen. We liepen door het bos en luisterden naar elkaars verhalen. Het was prachtig weer. De strakblauwe lucht deed alle gouden, gele en rode herfstbladeren extra goed uitkomen. Hoewel ik graag foto’s maak, had ik daar vandaag helemaal geen zin in. Op de foto zou het resultaat toch tegenvallen, dacht ik, laat maar zitten. Het is toch elk jaar hetzelfde en iedereen maakt al foto’s. Over perspectief gesproken…
Op een gegeven moment pakte ik mijn mobieltje toch maar uit m’n rugzak. Dan maar genoegen nemen met minder kwaliteit, niet iedereen wint tenslotte een Golden Globe. Vanuit dat perspectief zag ik veel meer om me heen dan daarvoor. Zonnestralen die door hoge dennenbomen de grond bereikten, glinsterende spinnenwebben, eikels, kastanjes en heel veel blaadjes. Maar ook: heel veel paddenstoelen, waaronder dus dit mooie exemplaar. Rood met witte stippen en helemaal gaaf. Hier konden wij niet zomaar langslopen.
We bekeken hem eerst van een afstandje, toen van heel dichtbij en tenslotte van bovenaf. Ik moest nog oppassen dat ik een paar andere paddenstoelen, die niet zo opvallend van kleur waren, niet omver trapte. Later thuis bekeek ik mijn foto’s op een groter scherm. Enigszins kritisch vond ik de kleuren tegenvallen, en de foto waarbij ik geprobeerd had de onderkant van de hoed te fotograferen, was ook anders geworden. Maar juist die ene was toch wel mooi. Het leek net of de paddenstoel een jurkje aan had, of een sierlijke cape. De steel eronder deed me denken aan een berkenboom. Daar zie je toch helemaal niets van als je alleen de bovenkant bekijkt? Het is maar net welk perspectief je kiest.

Bijzonder hoe de natuur mij vandaag een lesje gaf. Kijk ik van een afstandje, kritisch en niet betrokken? Duik ik er bovenop, met het risico andere dingen kapot te maken? Of kan ik met verbazing kijken naar wat er om mij heen is, nieuwe dingen ontdekkend die ik eerst niet eens zag? Ik hoop toch echt dat laatste!

En als je dit allemaal maar gezwam vindt? Dan heb ik hier nog wat feitjes voor je. Het grootste deel van de paddenstoel, zwamvlok geheten, bevindt zich onder de grond. Wat je ziet, is dus maar een klein stukje paddenstoel. Daar ruimen ze heel veel organisch materiaal op. Het zijn dus het eigenlijk een soort schimmelige stofzuigers (heb ik echt niet zelf verzonnen, googel maar eens op het nut van paddenstoelen).
Ik wens jou en mij een mooie herfstvakantie toe.