De ene dag is de andere niet. Soms is seniorenzorg vooral gezellig, maar soms is het alle hens aan dek. Daar gaat deze blog over.
Categorie archief: Loslaten
De uitruimers
Als het aan ons tempo zou liggen, dan zouden we misschien volgende jaar zomer klaar zijn met het huis leegruimen… Wat ging dat langzaam! Maar er lag ook zoveel leuks. Dan kwam ik weer een stel boeken tegen met een handgeschreven wens van mijn grootouders zaliger, of een doos met kerstversieringen uit de jaren zeventig.Meer lezen over “De uitruimers”
Opruimen, wat een klus!
Allereerst welkom aan iedereen die mijn blog nu leest en denkt: ‘Hé, ze schrijft weer, dat is lang geleden!’ Het is inderdaad een poos stil geweest. Er was zoveel gebeurd, dat de lol van bloggen er zelfs af was. Mezelf rust gunnen en wat minder moeten was belangrijk om verder te komen. Het weer hielpMeer lezen over “Opruimen, wat een klus!”
Intermezzo, appeltaart en stof
Om maar meteen met de deur in huis te vallen: ik stop een poosje met bloggen. Niet omdat ik te weinig onderwerpen heb of geen zin meer heb, maar er is teveel ruis op de lijn thuis. Ik moet zoeken naar dingen die me helpen ontspannen. Schrijven helpt me daar meestal bij, en dat doetMeer lezen over “Intermezzo, appeltaart en stof”
Hoe gaat het ermee?
Het is lastig om te zeggen hoe het gaat, als het niet zo lekker gaat. Rouwen en het leven gaat door, gelukkig maar!
Afscheid
En toen kwam de dag dat het leven van mijn vader ophield, toch nog sneller dan gedacht. De tijd van afscheid nemen is gekomen.
Till we meet again
Hoe gaat het met je vader? Minder en minder, maar hij is er nog. Naast de pijn en het ongemak, zijn er ook steeds ontroerende momenten.
Ga maar slapen papa
Mijn vader die onlangs 92 is geworden, wordt steeds kwetsbaarder. Hij lag een dag in het ziekenhuis en is echt niet meer ‘de oude’.
Afgestudeerd en dag eetstoornis!
Vandaag in mijn blog het verhaal van onze dochter die pas afgestudeerd is. Zij en ik hebben de nodige overeenkomsten: allebei als vierde geboren in een druk gezin, gevoelig, creatief, leergierig, en…allebei gevoelig voor anorexia…Mijn grote angst dat één van onze kinderen ook een eetstoornis zou krijgen, werd waarheid in 2015. Ik kon het hoofdMeer lezen over “Afgestudeerd en dag eetstoornis!”
Niet thuis
Het is een behoorlijke overgang als vader in een verpleeghuis gaat wonen. Het is niet alleen wennen voor hem, maar ook voor ons, de kinderen. Zelfs…als het goed gaat.