Tussen kerst en oud en nieuw

It’s the most wonderful time of the year! Dat hoor je op de radio en je ziet het op TV. Lekker eten met je familie, gezellig samen spelletjes doen, kerstboom versierd en kerstverlichting aan… genieten maar! Voor een heleboel mensen is dat ook zo, voor een heleboel anderen echter niet. Veel mensen zijn alleen. Of ze hebben wel familie, maar ze voelen zich nog steeds alleen, omdat het niet zo botert onderling. Veel mensen zijn stiekem blij als de kerstdagen achter de rug zijn. Nog even Oud- en Nieuw door zien te komen, en dan weer weg met al die kerstbomen en prullen!

In huize van Eijk zijn de kinderen erg blij met hun lange kerstvakantie. Even geen verplichtingen, even geen gezeur van huiswerkbegeleiding of vervelende docenten. De één loopt hier nog langer in pyama rond dan de ander. Soms zelfs letterlijk de hele dag. Ze eten wanneer het hun uitkomt en doen waar ze zin in hebben. Gerard en ik missen het gestress ’s ochtends helemaal niet. Als het even kan slapen we zelf ook lang uit, het is toch donker buiten. Als het aan Gerard zou liggen, zou de ontbijttafel er om 3 uur ’s middags nog net zo bij staan als om 9 uur ’s ochtends. Je pakt gewoon wat wanneer je er behoefte aan hebt is, zijn motto. Daar zit wat in, maar toch ruim ik de boel op een gegeven moment maar op.

De kerstdagen waren weer net een soort marathon. Om te beginnen was onze Hanna jarig op 24 december. Een lastige dag om jarig te zijn, al klinkt het leuk dat je ooit de eerste kerstbaby van het jaar bent geweest. Nu is het lastig vanwege de corona-maatregelen. Toch ging ik erheen, en samen met haar zussen en zwager hebben we lekker taart gegeten. Het stroomde van de regen en het was druk onderweg, maar alle moeite waard.

Eerste Kerstdag brachten we met een deel van de kinderen bij mijn vader door. In tegensteling tot de dag ervoor was het ijzig koud. Leuk, dacht ik, gaat de winter nu eindelijk echt beginnen? Maar nee. Op Tweede Kerstdag werd code oranje afgegeven vanwege ijzel of sneeuw… althans die dreiging was er. We gingen we toch maar op pad, onder andere voor het kerstdiner bij Irene en Simon. We hebben daar unieke foto’s gemaakt, gewandeld, spelletjes gedaan en op de bank gehangen, terwijl de Top 2000 door de kamer schalde. Anderhalve meter afstand? Het lukte niet helemaal om aan die regel te houden, maar iedereen bleef na afloop gezond. Iedereen kwam ook veilig thuis, geen ijzel bij ons in de omgeving gelukkig.

Wat was ik moe de dagen erna, ik moest even flink bijslapen. Die luxe permitteer ik mezelf tegenwoordig maar. En nu is het alweer Oudjaarsdag. Het jaar 2021 is bijna voorbij! Nog een paar uren om terug te kijken op het oude jaar. Wat een vreemd jaar is het geweest, door alle dingen met corona. Maar daar ga ik het niet over hebben. Ik ben ook best dankbaar voor het afgelopen jaar, er zijn zoveel mooie dingen gebeurd! Zal ik eens wat noemen?

Mijn vader is 90 geworden. Inmiddels zelfs al 90 en een half, en hij is nog steeds gezond. Okay, zijn geheugen begint gaten te vertonen en dat is best schrikken, maar wat wil je op die leeftijd?
Mijn schoonmoeder van 81 is er nu beter aan toe dan een jaar geleden. Ze heeft haar draai gevonden in het verpleeghuis en ze wordt daar goed verzorgd.
Irene en Simon hebben een huis gekocht en zelf prachtig opgeknapt. Een prestatie om u tegen te zeggen!
Hanna werd verliefd op haar bovenbuurman en de bovenbuurman op haar… wat een mooi stel! Zij gaat als eerste van ons gezin aan de slag als ZZP-er.
Johan is gezond en sterk en heeft als hovenier altijd genoeg werk. Nog een mooi punt: hij laat de sigaretten in de schappen liggen en sport wat af!
Willemijn heeft haar bachelor gehaald, cum laude nog wel, en studeert nu ijverig door voor haar master. Ze is altijd lekker druk bezig.
Maarten is over van 2 naar 3 Mavo en doet het daar goed. Hij had de ene groeispurt na de andere en is nu al de langste van onze kinderen.
En Janine groeit ook hard, zit op tweetalig onderwijs in de brugklas en is na een paar zware maanden nu aardig gewend.

Persoonlijk maakte ik ook mooie dingen mee.
In februari heb ik heerlijk een dagje geschaatst op de uiterwaarden, met Johan. Zo leuk om zoiets te doen met je oudste zoon. Ik hoop dat het weer flink gaat vriezen in 2022.
Ik ben bij een heel leuk hardloopgroepje gegaan, waardoor mijn conditie vooruit springt, en waar ik leuke contacten kado krijg.
De eetstoornis plus depressiviteit die me jarenlang last bezorgden, zijn op hun retour. Goodbye my love (eetstoornis), ik heb je niet meer nodig! Sinds kort probeer ik mijn ervaringsdeskundigheid in te zetten in een inloophuis. Erg leerzaam, niet in de laatste plaats voor mijzelf… Soms erg confronterend, maar bijzonder werk. Ik ben blij dat ik deze kans krijg. – Last but nog least waren Gerard en ik dit jaar 30 jaar getrouwd en nog steeds happy together! Al verschillen we soms als dag en nacht, we houden van elkaar en we houden elkaar vast. Een groot feest zat er niet in, maar als er meer mag, gaan we gauw eens wat plannen.

Misschien kun je zelf ook mooie dingen bedenken over het afgelopen jaar. Misschien ook niet, ieder leven is weer anders en soms is er gewoon niks aan. Evengoed wens ik jou als lezer een bijzonder mooi, gezond en gezegend nieuwjaar toe. Dank voor het lezen van mijn blogs en voor alle leuke reacties. See you in 2022!!!