Kerstverlichting in januari

Wat is het toch donker buiten. De kortste dag van het jaar is alweer een maand geleden, maar ik merk er weinig van dat de dagen langer worden. Ik wil eigenlijk niet zeuren, maar als rasechte Nederlander kan ik het niet laten. Wat een suffe winter! Al die grijze mistige dagen, geen gezellig pak sneeuw of vrieskou in de lucht…En dat terwijl we misschien wel een witte kerst zouden krijgen, aldus de weermannen. In november werd ik door mijn eigen zoon al lekker gemaakt met een strenge winter. De hoge- en lage drukgebieden lagen precies zo als in de winter van 1963, aldus andere weermannen. Dat beloofde wat! Maar nee hoor, de temperatuur is volgens mij nog geen 24 uur onder nul geweest.

Behoorlijk vroeg dit jaar zagen we hier in de buurt al kerstverlichting hangen. Een enkeling begon er in oktober al mee, maar de meesten in november. In elk geval ver voordat Sinterklaas gevierd was. Dat was vroeger ook wel anders! Toen ik klein was, deden we nog aan advent. Mijn vader hing een adventsster op voor het raam, en mijn moeder zorgde voor een adventskandelaar met 4 kaarsen. Elke week mocht er een kaarsje meer aan, en als ze alle vier brandden, dan was het bijna kerst. Pas dan kwam er een kerstboom bij ons in huis, die verder in de kerstvakantie mocht blijven staan. Het laatste weekend van de vakantie werd de kerstboom afgetuigd, en alle versiersels gingen netjes in dozen naar zolder. Mijn ouders hielden erg van regels en routine. Maar mijn moeder klaagde wel vaak dat januari zo’n vervelende maand was. Zo saai, helemaal geen gezelligheid en feesten meer. En koud natuurlijk! Ze hield niet van schaatsen of van ons op de slee trekken, dus wat haar betreft mocht het meteen lente worden.
Mijn moeder leeft allang niet meer. Wat zou ze haar ogen uitkijken naar al die versierde huizen tegenwoordig! Kerstversieringen langs de dakgoot en pergola’s, kerstbomen binnen en buiten, hertjes in de tuin. Ik denk dat ze haar hoofd zou schudden om zoveel poespas. Of zou ze het eigenlijk wel leuk vinden?

Corona maakt het leven er niet leuker op, dus wij deden er dit jaar alles aan om het in huis gezellig te maken. Eén adventsster vóór en eentje achter, daar begon het mee. Twee kleine kerstboompjes in de huiskamer in plaats van één grote. Veel gekleurde ballen en ook heel veel lampjes. Niet ik, maar Gerard spande de kroon met overal kerstverlichting ophangen. Een snoer in het trappenhuis en een snoer van de keuken naar de huiskamer. Leuk hoor, al dat extra licht! We hadden bij wijze van spreken geen lampen meer nodig. Maarten kreeg ook nog een lichtsnoer met ledlampjes van Sinterklaas. Janine was daar erg jaloers op, want zij had dat ook op haar verlanglijst staan. ‘Ik wil er ook een!’ klaagde ze. Eerst leek me dat geen goed idee, vanuit pedagogisch oogpunt. Maar op de dag dat er een lockdown aangekondigd werd, zijn we maar snel naar een winkel gegaan. We kochten er twee doosjes met lichtsnoeren en nog meer spul. Thuis snapte ik niet waarom ik twee doosjes kerstverlichting had gekocht, maar Gerard wist er wel raad mee. Eentje in de kamer van Janine en eentje in de tuin! Die in de tuin was nog bijzonder ook. Blauwe, groene en rode lampjes wisselden elkaar af, in wisselende tempo’s. Ik geneerde me er bijna om, het leek wel een kermisding. Wat zou mijn moeder daarvan gezegd hebben?! Maar Gerard vond dat het moest kunnen en de kinderen klaagden er ook niet over. Tot afgelopen weekend.

‘Wat hebben jullie nou in de tuin hangen?’ merkte onze dochter Willemijn op. Ze logeerde het weekend gezellig bij ons. ‘Wat een ding zeg, net iets voor Tokkies! Dat is toch niks voor jullie?’
Ik was het helemaal met haar eens, maar Gerard haalde zijn schouders op. ‘Gezellig toch?’ zei hij. ‘Wat is erop tegen om de tuin te versieren!’ Niets op zich in de kersttijd, maar het was toch al lang januari. ‘Maandag is het Blue Monday, een mooie dag om de kerstverlichting weg te halen’, vond ik. ‘Vooruit’, zwichtte Gerard.

Om precies te zijn hangt het snoer er nu nog steeds, maar het kan niet meer branden. De batterijtjes zijn eruit. Ik zie Gerard er wel voor aan om dat ding het hele jaar door aan te doen. Met verjaardagen of zo, of op warme zomeravonden. Nou ja. Vandaag was ik even bij een vriendin, en daar hing de adventsster nog! Voor de gezelligheid, maar ook als teken van licht in de duisternis. Eerst wilde ze haar kerstboom langer laten staan, maar die begon teveel naalden te verliezen. Ik vond het leuk staan, die ster. Als het dan toch steeds donker is en niet sneeuwt, dan maar kerstverlichting in januari…