Vakantieschaamte

We zijn alweer een week thuis. De dagen in Oostenrijk vlogen voorbij! Op zich is dat een goed teken, maar ik vond het jammer. Ik had het zo naar mijn zin daar, ik had er wel een maand willen blijven! Alleen het internet was er niet best. Het is bijna een wonder dat ik één blog heb kunnen publiceren, want dat was de enige middag dat de Wlan* het aankon.

Dan nog wat. Ik heb dan wel geen vliegschaamte, want wij vliegen bijna nooit, maar wel een beetje ‘Kijk ons eens leuk op vakantie zijn’- schaamte. Vroeger had ik dat niet. Wij gingen met ons gezin drie weken naar het buitenland, en dat vond ik heel normaal. Toen ik twee was, ging ik al naar een camping in Italië. Andere jaren kampeerden we in Oostenrijk, Zwitserland, de Ardèche (Zuid-Frankrijk) en zelfs een keer in Ierland. Ik dacht dat iedereen dat deed, behalve onze buren… Inmiddels ben ik wel wat wijzer en weet dat veel mensen niet op vakantie gaan. Of in elk geval niet zo lang. Mijn eigen Gerard ging vroeger een dagje naar de dierentuin of zo, of een weekje logeren bij familie in Friesland. Pas op zijn vijftiende gingen ze voor het eerst samen naar ‘het buitenland’!

Ook in 2022 is het niet voor iedereen vanzelfsprekend om op vakantie te gaan. Ik ken mensen voor wie reizen te duur is, of waar het niet gaat vanwege hun gezondheid. Om nog maar te zwijgen over al die vluchtelingen over de hele wereld… Eigenlijk hoor ik bij the lucky few met al die mooie vakanties vroeger! Mijn vakantieschaamte is iets van de laatste jaren. Ik wil er niet mee te koop lopen dat wij ver weg gaan, ook al zijn er mensen die nog veel verder weg op vakantie gaan. Ik wil ook geen mensen jaloers maken, ook al ben ik niet verantwoordelijk voor de gevoelens van een ander. Wat wil ik dan wel? Na de eerste blog, waar ik overigens leuke reacties op kreeg, wist ik er even geen raad mee.

Ik heb er een poosje over na lopen denken. Uiteindelijk kwam ik hier op uit. Dat ‘Kijk ons eens leuk op vakantie zijn!’, is iets heel anders dan genieten van het mooie wat je gegeven wordt. Ik kon genieten van de weidsheid van de bergen, maar ik kan ook genieten van ons eigen achtertuintje. Het is allebei goed. Er is niets mis mee om blij te worden van je vakantie, waar die ook is. En wie geen zin heeft in mijn vakantiefoto’s en verhalen, die hoeft ze niet te lezen. Klik gerust iets anders aan.

Ik eindig hier met een paar foto’s, volgende keer een verslag van één van de wandelingen met onze tieners. Of van een excursie naar een bergmeertje. Of van mijn ontmoetingen met Oostenrijkse winkelhouders die helemaal geen Oostenrijkers bleken te zijn….ach, ik zal wel zien. Wordt in elk geval vervolgd.

*Wlan is het duitse woord voor Wifi.