Ons wel en wee in Wageningen

Van mijn voornemen om weer vaker te gaan bloggen, is nog weinig terechtgekomen. Dat spijt me echt, beste lezer. Gelukkig verdien ik er mijn brood niet mee, anders hadden we hier inmiddels wel een probleem! Het ontbreekt me niet aan onderwerpen; wel aan tijd om ervoor te gaan zitten en rust in m’n hoofd.

Wie met enige regelmaat mijn blogs leest, weet dat er wat dingen spelen. Zoals de gezondheid van Gerard, het zoeken naar een passende school voor onze dochter, mijn moeite zo nu en dan om het hoofd boven water te houden… Maar al die problemen verbleken bij het nieuws van alledag. Al die ellendige oorlogen, meningen daarover, rampen, hittestress, zoveel mensen die veel ergere dingen dan ik moeten doorstaan. Het weerhoudt me ervan om ‘leuk te schrijven’. Terwijl ik dat niet alleen maar leuk vind, maar ook nodig heb om me te uiten. Waarom doe ik het dan niet? Stel dat mijn kind een hobby had, en die niet uit durfde te oefenen omdat er zoveel narigheid is. Zou ik dan zeggen: groot gelijk?! Nee zeker niet, ik zou denken aan het plezier dat zij aan haar hobby heeft. En hoe jammer het is als ze een talent heeft, en het wegstopt. Er is toch al zoveel aandacht voor alles wat er slecht gaat… En ik zou een liedje zingen van Herman van Veen :

“Anne, de wereld is niet mooi, maar jij kan haar een beetje mooier kleuren“.

Als ik zo mild naar mijn kind kan zijn, waarom dan niet naar mezelf? Dus vooruit, achter de laptop en schrijven maar over ons wel en wee.

Ook al is het geen wereldnieuws, op het schoolfront is er eindelijk toch nieuws. Er was geen plek voor Janine op de school die haar aangeraden was. Dus waren we met een aanmeldprocedure bij een andere school bezig, eentje die voor geen meter opschoot. Net toen ik dacht : ‘Laat allemaal maar zitten!’, kwam er bericht van de eerste school. Er kwam TOCH een plekje vrij! Eén ding, er moest nog wel een Toelaatbaarheidsverklaring opgesteld worden door het zogeheten Samenwerkingsverband. Wie daar nou met wie samenwerkte, is me nog steeds niet helemaal duidelijk. Snel ging het in elk geval… er gingen weer zes weken overheen… en het zou slechts een formaliteit zijn! Alweer gaf ik het bijna op. Maar eindelijk kreeg Janine dan toch groen licht! De toestemming was rond en na de vakantie mag ze beginnen. We zijn erg blij voor haar, we hopen dat ze hier een goede start kan maken na een aantal rommelige jaren.

Gerard doet hard z’n best om fitter te worden. Hij gaat twee keer in de week lopend naar fysiotherapie, om daar allerlei kracht- en balansoefeningen te doen. Hij heeft er plezier in. Op werkgebied is er nog weinig vooruitgang. De moeheid na alle behandelingen houdt lang aan, de concentratie is snel op en de energie ook. Onlangs is zijn laptop weer eens opgestart ivm werk, om er weer in te komen. Ook zijn we op zijn werk geweest voor een gesprek, met als gevolg dat hij weer zwaar verkouden werd… Die vatbaarheid voor infecties is wel een ding. Zelfs met de mooie lente achter de rug en zoveel zomerse dagen, is hij om de haverklap verkouden. Mijn beide opa’s die sigaren en pijp rookten, hoestten ongeveer net zo 😦  terwijl Gerard nooit een sigaret opgestoken heeft.

En ik? Hoe kom ik aan  ontspanning toe naast m’n werk en alle taken thuis? Ik ben een cursus gaan doen voor mantelzorgers. Die cursus was leerzaam, maar ook wel confronterend. Want voor mezelf kiezen, als er op allerlei fronten beroep op me gedaan wordt, vind ik lastig. Al doende leer ik het toe te passen. Verder vind ik wandelen fijn en loop ik graag hard. We passen geregeld op onze kleinzoontjes, ook heel gezellig. Wel vind ik het onbegrijpelijk dat ik 15 jaar geleden nog een baby kreeg, terwijl ik al een peuter had, een schoolkind, 2 middelbare scholieren en een studente! Hoe hield ik dat in vredesnaam vol? Ik ben na een dag oppassen op twee kleintjes al moe.

Het leven kan heel ingewikkeld zijn, maar ook heel simpel. Je pompt een badje op, laat je zoon er een paar emmers water in gooien en tadaa; uren speelplezier voor de jochies! Zolang je maar aan hun basisbehoeften voldoet (eten, drinken, rust, veiligheid ) zijn ze blij en ben ik het ook. Ik ben ook blij met mijn hobby: schrijven. En welke hobby of talent jij ook hebt, kleur de wereld om je heen maar een beetje mooier!

PS. Voor wie het interessant vindt, ik haal ook veel inspiratie uit de bijbel. Een variant op de wereld mooier kleuren, vond ik in het volgende stukje. “Vrienden, houd je bezig met alles wat waar is, alles wat respect verdient, alles wat goed is en zuiver, alles wat het waard is om van te houden en alles wat eer verdient. Dat betekent in het kort gezegd: doe wat goed is en waarvoor je respect krijgt.” ( Filippenzen 4: 8).