Lente in de herfst

Een maand geleden merkte je duidelijk dat de herfst was begonnen. De blaadjes begonnen te vallen, paddenstoelen schoten op, het werd eerder donker ’s avonds en in huis voelde het kil. Tijd om de verwarming aan te zetten. Ook tijd om zomerjassen te verruilen voor winterjassen. Lekker knus op de bank met een dekentje en thee. De zomer was voorbij. Bij de herfst hoort regen, en die viel dan ook overvloedig op de dag dat we het 10-jarig bestaan van onze hardloopgroep vierden. Het plensde zo hard, dat iedereen binnen een kwartier doorweekt was! En dan te bedenken dat die activiteit verzet was vanwege slecht weer… we deden er dus niet flauw over. Maar wat was ik blij met hete koffie achteraf en een warme douche.

En toen…? Toen draaide de wind naar het zuiden!

Weg was de regen en de kilte. Het werd lente in de herfst. Een vriendelijk zonnetje scheen heel de dag, nodigde uit om naar buiten te gaan. Bomen strooiden hun blaadjes tot een prachtig tapijt in de kleuren rood, oranje, geel en bruin. Paddenstoelen in alle soorten en maten. Ik was zeker niet de enige die deze herfstpracht probeerde vast te leggen. ‘Mensen, ga naar buiten’, zei een weerman van de NOS. ‘Geniet van het mooie weer zolang het nog kan.’ Ik dacht: nog even en de buitenzwembaden gaan weer open! Je weet het hier maar nooit.

Aan de ene kant geniet ik ervan. Aan de anderen kant bekruipt me het idee dat het niet helemaal klopt. Klimaatverandering, of zomaar een zachte herfst? Het lastige is dat je niet weet wat je aan moet trekken. M’n winterjas is veel te warm. Zomerjas weer uit de kast gehaald. Trek ik een shirt aan of toch een warme trui? Het is toch niet normaal dat het zestien graden is? Wordt het na deze lente nog winter, of blijft het de komende maanden zo doorgaan?

Hoe zacht het ook is… het klokje van de tijd tikt door. Om 5 uur wordt het schemerig, om 6 uur is het donker. Je kunt niet meer de straat op zonder goede fietsverlichting. En over verlichting gesproken… Een paar weken geleden hingen er al kerstlampjes bij tig huizen hier in de buurt, inclusief rendieren en een kerstman. Vandaag zag ik zelfs al een kerstboom staan. Kom op zeg, het is half november! De jeugd hier holt nóg verder vooruit: elke avond wordt er met vuurwerk geknald. Jongens, wacht toch nog even!

Kan het niet gewoon herfst zijn? Herfst zoals dat vroeger was, met een paar gezellige stormen die gierden rondom het huis? Of de hele week mist, zodat je de overkant van de straat niet kon zien? Koud maar sfeervol en geheimzinnig. Een nachtvorstje hier, een nachtvorstje daar, alle bladeren in één nacht van de bomen. Ach die gouden herinneringen… Je wordt oud als je naar vroeger verlangt, dat moeten we niet hebben. Maar laat de kerstman en het vuurwerk nou nog even wachten tot de bomen echt kaal zijn, okay? Dan genieten we nog even van de laatste herfsttinten. Volgende week gaat het misschien wel vriezen.